Ośmiornica

Po ogromnej przerwie w końcu mam czas coś wstawić. 

Tym razem jest to spętana łańcuchami ośmiornica. Jej pierwowzór znalazłam gdzieś w czeluściach internetu (niestety, nie wymyśliłam jej sama :c) i pod wpływem nagłej weny zrobiłam ją w swojej, nieco innej, wersji:

Halloween

Po tej okrutnie długiej przerwie w moim tworzeniu w końcu mam coś nowego. Jestem przerażona tym, że przygotowania do matury zupełnie wypełniają dni i nie mam czasu na pasje...Postaram się to nadrobić, chociaż wiem, ze nie będzie to łatwe.

Jesień w pełni, czas na kilka nowych naszyjników na Halloween.

Oto laleczka, która miała być trochę w stylu animacji Tima Burtona. W ciemności rozświetla się jej mroczny uśmiech.

Na kolejny pomysł wpadłam na jednej z wielu lekcji biologii (biologio, moja muzo, to dzięki Tobie). Efektem jest ten ambitny projekt- szkielet ludzkiej dłoni, która w ciemności świeci niczym na zdjęciu rentgenowskim.

Serce i rozum

Przedstawiam kolekcję "serce i rozum", w realistycznym wydaniu:

Kosmos

Moja fascynacja kosmosem trwa od wielu lat. Odkąd zaczęłam oglądać różne programy na ten temat, czytać artykuły zdałam sobie sprawę jak jeszcze mało wiemy o tym miejscu, w którym żyjemy. Jest to też wspaniałe i praktycznie nieograniczone źródło mojej inspiracji. We wszechświecie jest tyle tajemniczych, niezbadanych, fascynujących i nieopisanie pięknych widoków...

Gitary

Przeglądając moje stare prace odkryłam breloczek gitarę i postanowiłam, że spróbuję zrobić ich jeszcze kilka. Cóż, efekty może nie są powalające, ale kiedyś dojdę do większej wprawy:

Mogą być breloczkiem lub naszyjnikiem, kto co woli.

Niebieska gitarka jest już do nabycia w sklepie:

Książki

Znów spróbowałam czegoś nowego. To moje pierwsze wisiorki zrobione jedynie z papieru i kartonu. I jak na pierwszy raz to jestem niesamowicie zadowolona z efektu, bo szczerze mówiąc myślałam, że nic z tego nie będzie

Zapraszam też do sklepu, gdzie dużo nowości:

Smocze oczy 2

Kolejna odsłona smoczych oczu- po poprawieniu błędów, dodaniu paru nowych pomysłów. 

Pierwszym bohaterem jest urzekający smok gatunku Nocna Furia z filmu "Jak wytresować smoka" imieniem Szczerbatek (ang. Toohtless) :

Drugą postacią jest równie uroczy i przyjazny smok: Jego Magnificencja Smaug- pierwsza i najgorsza plaga świata, której nie ima się żadna oręż.

 Z filmu "Hobbit" :

Balony vintage

Krótko i na temat. Dziś przedstawiam coś dla fanów vintage. Dwa wisiorki wykonane z modeliny, przedstawiające balony. Jest to jeden z moich ulubionych motywów, ale pomysł na wykonanie czegoś takiego zrodził się w mojej głowie niedawno. Z efektu również jestem zadowolona, co jest u mnie nieczęste, tym bardziej zapraszam do oglądnięcia:

 Jeden w tonacji niebiesko- srebrnej.

Drugi w tonacji czerwono-złotej.

Jednocześnie zachęcam do zakupu:

czerwono złotego

i

niebiesko srebrnego

balonu.

http://srebrnaagrafka.pl/sklep/veroslawa

Dynie

Uf! Nareszcie udało mi się coś stworzyć. Przez pierwsze 2 tygodnie szkoły musiałam się przestawić na tryb "Praca". Szok zawsze temu towarzyszący nie zostawił mi miejsca na kreatywność. Teraz wszystko powoli się normuje...

W powietrzu czuć już nadchodzącą jesień. Lubię tę porę roku. Jest taka kolorowa, malownicza... artystyczna. W przestrzeni unosi się zapach palonych liści i mokrej ziemi. 

Pierwszym jesiennym tematem przewodnim są dynie. Spojrzałam na nie pod kątem Halloweenowym i pod kątem bardziej realistycznym i przyziemnym. Po raz pierwszy spróbowałam zrobić biżuterię z gliny. Teraz wiem, że ma ona swoje wady i zalety. Ale podstawową zaletą jest możliwość pomalowania gliny, co często daje ciekawe efekty.

Smocze oczy

Korzystając z ostatnich cudownie wolnych od obowiązków dni wakacji, wzięłam się za coś bardziej ambitnego. Pomysł zaczerpnęłam z czeluści internetu. Wystarczyło odwiedzić parę sklepów i mozna było wziąć się do roboty. 

Smocze oczy wymagały ode mnie koronkowej roboty. Aby uzyskać złudzenie smoczej skóry musiałam ręcznie- szpilką- wyryć w modelinie zgrabne łuski. Wszystko inne to już przyjemność. 

W ciągu tych dwóch tygodni powstała mała seria naszyjników- jedne wyszły lepiej, inne gorzej. To wszystko chyba zależy od doboru kolorów. 

 Fioletowy- prosty, ale ma w sobie moc.

 Zielony- oko prawdziwego gada

Żółty- trochę niekonwencjonalny

I wreszcie:

Czarny- mój faworyt! Ma w sobie taką głębię i magię...

Wszystkie wisiory będzie można kupić w moim sklepie internetowym w ciągu najbliższych paru dni.

Kocie oczy

Niedawno kupiłam olśniewającą, rewelacyjną, świecącą w ciemności modelinę.

Takie jej mroczne świecenie od razu skojarzyło mi się z moją kotką. Z tym momentem, w którym siedzę w ciemnym pokoju, oglądam telewizję i nagle wchodzi właśnie ONA. Ale widać tylko te jej świecące oczy... 

 

Wygląda zupełnie niż w dzień, w pełnym blasku słońca. Bardziej... demonicznie. Brrr...

Ale zakochałam się w tych strasznych, wielkich oczach i postanowiłam je mieć zawsze przy sobie. Jakkolwiek to brzmi.

Stworzyłam mały wisiorek...

...który w nocy, tak jak moja kotka, zmienia się w ciemną, tajemniczą bestię.

Z serii: Igrzyska śmierci

Do wykonania tej małej kolekcji zainspirowała mnie oczywiście lektura trzech książek z serii Igrzyska Śmierci. Było to dla mnie nie lada wyzwanie, ponieważ założyłam sobie, że efekt ma być jak najbardziej podobny to tego z okładki książki. Wykorzystałam ostatnie dni ferii na wykreowanie i dopieszczanie moich prac. Moje zaangażowanie poskutkowało za przemian falami złości, przejęcia, radości i satysfakcji. Z mieszanki tego wszystkiego powstały trzy wisiory:

1. Igrzyska śmierci

Wisiorek zrobiony z białej modeliny, wypieczony, po ostygnięciu pomalowany złotą farba w sprayu.

2. W pierścieniu ognia

 Okrąg zrobiony z czarnej modeliny, sam ptaszek z białej, po wypieczeniu pomalowany farbami akrylowymi.

3. Kosogłos

Tak samo jak wyżej. 

A tak prezentuje się cała kolekcja:

Kaktusy

2 tygodnie choroby. Dużo czasu ale mało chęci do roboty. Jednak zrobiłam conieco. Popatrzyłam na parapet w swoim pokoju. Kaktusy. Wszędzie. No to zrobiłam- tyle że malutkie. Trochę nieadekwatne do tego co dzieje się za oknem, ale adekwatne do tego co dzieje się u mnie w pokoju na parapecie przed oknem. Czyli prawie.

To akurat nie kaktus, ale jakiś rodzaj SUKULENTU (uwielbiam to słowo).

  Te kaktusy zrobiłam razy dwa i służą mi jako kolczyki.

 A pozostałe zrobiłam pojedynczo i noszę je na szyi lub jako zawieszkę. 

P.S. Dokonałam zakupu różnych serwetek, więc zapowiada się dekorowanie pudelek i innych puzderek. Już się nie mogę doczekać efektów. :)